2 BÖLÜM Memet acemioğlanocağında.

2 BÖLÜM “ Memet acemioğlanocağında. “

“ Askere geldim soyun dediler
Elbise yerine çuval verdiler
Sağa döndüm okkalı bir küfür
Sola döndüm yatırıp tekmelediler. “

Memetler gelipte
Birikince nizamiyeye,
Kendileri gibi bir memet
Alıp götürür onları.
Tıraş ettirir,
Banyo ettirir,
Tanıtır civarı
Kılavuz memet üst devredir
Havalı mı havalı
Getirir memetleri depoya
Ve her bir memet’e
Verilir üniforması
Soyunup oracıkta
Bir heves giyer memet
Kimi kaybolur içinde
Kimi neylese sığamaz
Ve
Bir takastır başlar memetler arasında
Her bir memet
Kendine az çok uyabilecek
Bir üniforma telaşesinde
Ve
Akşam olupta
Kararınca gökyüzü
Yatırırlar memetleri
Koğuşa.
Elli memet
Yüz memet
Altlı
Üstlü
Sıralı
Horlayıp – hırlayarak,
Bağırıp – sayıklayarak
Yellenip – osurarak
Yatar.

Yatar ama..
Memeti uyku tutmaz
İlk gece
Ömründe
Belki ilk kez düşünür
Memet
Memleketindeki
Anasını – babasını,
Geride bıraktığı
Gözleri kara davasını
Düşünür.

Düşünür de dertlenir
Dertlenir de
Efkar basar yüreğini
Ancak,
Efkarını türkü yapıp çığıramaz
Neylesin

İşte bundandır, belki de
Her bir memetin
Mum gibi olması
Ve bir mum gibi eriyip
Tükenircesine
Yanması.

EĞİTİMDE..

Acemioğlanocağında.,

Hep bir şaşkınlığa
Şaşırmışlığa
Doğduğundan
Güneş.
Şaşkın,
Şabalak bir halde ki
Acemi memetleri

Alıp götürür.
İki pırpır bir memet
İçtimadan
Eğitim alanına..
…

ve ., başlar bir kasırga

memet YAT ! der.
Yatar memetler.
Memet KALK ! der
Kalkar memetler.
Memet ÇÖK ! der,
ÇÖMEL der,
DÖN der.
Çöker,
Çömelir,
Döner memetler.

Ve
Toz – toprak
Çakıl – çamur
Diken – tümsek
Demeden,
Süründürür
Memet
Memeti

Kızar da
Alamazda hırsını,
Bir güzel söver.
Olmadı.
Bir temiz döver.

…

Burası asker ocağı,
Şahin bey bilir kargayı,
Ve
Kuzu daima boğar kurdu.

Yani
Memet dövülse karşı gelmez,
Sövülse çıkmaz gıkı

Çünkü,
Eyvallah demiştir
Bir kez her şeye
Zaman zaman
Karşı gelip
Hakkının aramaya
Çalışanı olsa da.
Karakuşlar gibi çavuşlar
Toplanıp
Bir güzel pataklarlar
Hakkını arayanı

Velhasıl:
Tekme – tokat
Sövgü – yergi
Azar – şamar
Gelir – geçer ÜÇ AY.!
Bu
Öyle bir üç aydır ki
Silinmez izi
Bir ömür boyu
Memetin hatırasından.

Ve
Tek girdiği kapıdan,
Bir koğuş arkadaşla
Gözlerinde yaşlarla
Terk eyler memetler
Acemioğlanocağını
Bir valizi toplar gibi
Toplayıp götürerek
Acı – tatlı anılarını

MEYİL İZNİ..

Üç ay süren acemilik eğitiminin ardından Mehmetçikler ana kıtalarına sevk için on günlük meyil izni alırlar. Her Mehmetçik bu kısacık zaman aralığını memleketinde geçirir. Hasret giderir, ziyaret kabul eder. Sohbet eder ve gizlice buluşur yavuklusuyla ki birebir katarak birazda abartarak anlatır yaşadıklarını. On günlük meyil izninin nihayetinde esas birliklerine katılarak, ödemek için vatan borcunun kalanını, baba ocağından ayrılıp bir kez daha memleketin dört bir yanına dağılırlar.

Otobüste.

Memet; dalgın ve dargın bakarken otobüsün penceresinden akıp giden manzaraya, acıyla sancılanan zihninden şöyle bir mani geçer… ve açıp karalar defterine.

“ Dayak attılar ölmemişim.
Küfür ettiler duymamışım.
On günlük bir misafirlik.
Anam sana doymamışım.